ഈ ഇരുള് നിലാവില് ഇത്തിരി നേരം

ഇരുള്....................ഇരുളിന്റെ വന്യമായ ഹൃദയത്തിലേക്ക് മരച്ചില്ലകള്ക്കിടയിലൂടെ നിലാവിന്റെ ഒരു കീറ് വീണുകിടക്കുന്നു........... മഞ്ഞ് പൊഴിയുന്ന മര്മ്മരം കേള്ക്കാം. ഇലകള്‍ പൊഴിയുന്നതു പോലെ ജീവിതത്തിലെ ഋതുക്കളോരോന്നും, വെറും ശലഭായുസ്സ് മാത്രമായി കൊഴിഞ്ഞു തീരുകയാണ്.....................ഏതോ വിദൂര സ്ഥലിയില്.......ഏകാന്തമായ തുരുത്തില്, വടു വൃക്ഷത്തിലിരുന്ന് രാത്രിയുടെ അന്തിയാമത്തില്‍ പഥികനായ ഏതോ പക്ഷി ശ്രുതി താളമില്ലാതെ പാടുകയാണ്.......ഏകാന്തമായ ഈ തുരുത്തിലേക്ക് , വിജനമായ വഴിയിലൂടെ .....വഴി തെറ്റി വരുന്നവരോട്.......കൂട്ടം തെറ്റി എത്തുന്നവരോട്.....ഈ ഇരുള്‍ നിലാവില് ഇത്തിരി നേരം....!!!

Wednesday, December 26, 2012

എഴുതുവാന്‍ ഇനി എനിക്കൊന്നുമില്ല.......!

ചിത്രകാരന് വരകളും വര്ണ്ണങ്ങളും പോലെ, പാട്ടുകാരന് ശ്രുതിയും താളവും പോലെ കവിക്ക് ഭാവനകളുടേയും, വാക്കുകളുടേയും ലോകം.............അത്  ജീവിതത്തിന്റെ ഏതോ  വഴിത്തിരിവില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുന്നു..........









എഴുതുവാനിനിയൊന്നുമില്ല...
വെറും പാഴ് നിഴല്‍  പാടം പോലെന്‍
ഹൃദയം വറ്റി  വരണ്ടുകിടന്നൂ......

ഏതോ  നിഗൂഢമാം
നിദ്രതന്‍ ലഹരി വിട്ടുണരവേ......
പ്രണയിനീ നീപരിഭവം പറഞ്ഞ്
പടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്നതിന്‍
പദനിസ്വനം ഞാന്‍ കേട്ടു......
പകുതി ചാരിയോരെന്‍
ഹൃദയജാലകം തുറന്നു
ഞാനുറക്കെ വിളിച്ചു കേണങ്കിലും
ഏതോ പൊന്‍  കിനാവായ്
പുകമഞ്ഞു പോലെ നീയെവിടയോ
പോയ് മറഞ്ഞു.....

ചിതല്‍ തിന്നു തീര്ന്നൊരെന്‍
ചിന്തകള്‍  തന്‍  പുറ്റിനുളളില്‍
വെറുതെ തപസ്സിരുന്നേറെ നേരം ഞാന്‍
പാടുവാനായിനി ഒരു പഥികന്റെ
പാട്ടു ഞാന്‍  നെഞ്ചില്‍  കരുതിയിട്ടുണ്ടങ്കിലും
വ്യഥിത സ്വപ്ങ്ങള്നിറഞ്ഞൊരെന്‍
പാഴ് മുളംതണ്ടത് പൊട്ടിത്തകര്ന്നു പോയി

പതിര്മണികളായുതിരുന്ന വാക്കുകള്‍
നോക്കി തപിച്ചൂ നടന്നു ഞാന്‍ ....

പ്രകൃതിതന്‍ ഋതുലോല ഭാവങ്ങളേ
എന്‍  ഹൃദയത്തിലേക്കു പെയ്തിറങ്ങുമോ ...?
മഞ്ഞില്‍ വീണുറഞ്ഞുപോയൊരു
പൊന്‍  തൂലിക  തേടി നടക്കുന്ന
പഥികനാം പാട്ടുകാരന്‍ ഞാന്‍ ....!

4 comments:

  1. പഥികനാം പാട്ടുകാരാ.....

    ശുഭാശംസകൾ.....

    ReplyDelete
    Replies
    1. അഭിപ്രായത്തിന് നന്ദി...സൌഗന്ധികം

      Delete
  2. എഴുതാനൊന്നുമില്ലയെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു കവിതതന്നെ എഴുതിയല്ലോ പഥികനാം പാട്ടുകാരന്‍

    ReplyDelete
  3. നന്ദി...അജിത് സാര്

    ReplyDelete