ഈ ഇരുള് നിലാവില് ഇത്തിരി നേരം

ഇരുള്....................ഇരുളിന്റെ വന്യമായ ഹൃദയത്തിലേക്ക് മരച്ചില്ലകള്ക്കിടയിലൂടെ നിലാവിന്റെ ഒരു കീറ് വീണുകിടക്കുന്നു........... മഞ്ഞ് പൊഴിയുന്ന മര്മ്മരം കേള്ക്കാം. ഇലകള്‍ പൊഴിയുന്നതു പോലെ ജീവിതത്തിലെ ഋതുക്കളോരോന്നും, വെറും ശലഭായുസ്സ് മാത്രമായി കൊഴിഞ്ഞു തീരുകയാണ്.....................ഏതോ വിദൂര സ്ഥലിയില്.......ഏകാന്തമായ തുരുത്തില്, വടു വൃക്ഷത്തിലിരുന്ന് രാത്രിയുടെ അന്തിയാമത്തില്‍ പഥികനായ ഏതോ പക്ഷി ശ്രുതി താളമില്ലാതെ പാടുകയാണ്.......ഏകാന്തമായ ഈ തുരുത്തിലേക്ക് , വിജനമായ വഴിയിലൂടെ .....വഴി തെറ്റി വരുന്നവരോട്.......കൂട്ടം തെറ്റി എത്തുന്നവരോട്.....ഈ ഇരുള്‍ നിലാവില് ഇത്തിരി നേരം....!!!

Saturday, September 22, 2012

മലര്പ്പൊടിക്കാരന്‍

മലര്പ്പൊടിക്കാരന്‍  ഞാന്‍ ..........
പണ്ട് മലര്‍  വിറ്റ് 
തെരുവിലൂടലഞ്ഞ പകലിന്റെ സാന്ദ്രതകള്‍ 
വെറുതെ പകല്‍  കിനാവ് കണ്ട്
പാതി മയങ്ങിയുണര്ന്നെഴുന്നേറ്റ
പാതയോരത്തെ പേരറിയാത്ത 
വടുവൃക്ഷത്തണലുകള്‍....... 
വ്രണിത നാണ്യങ്ങളെണ്ണി തുരുമ്പിച്ച 
പകലറുതികള്‍ ........
മണിമേടകള്‍ തന്‍ കിളിവാതിലിലൂടെ 
ഒഴുകിയെത്തിയ 
കിളിനാദങ്ങള്‍.....കളമൊഴികള്‍ 
ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ തന്‍ ഇന്ദ്രജാലങ്ങള്‍ 
കുടില വേഷം കെട്ടി പാഞ്ഞോരെന്‍ 
മോഹത്തിന്റെ കുതിരകള്‍ 
കുളമ്പുടഞ്ഞു കാല്‍മുടന്തി
തളര്‍ന്നു വീണ താഴ്വരകള്‍
ഒഴിഞ്ഞ പാനപാത്രങ്ങള്‍ 
മധുചഷകങ്ങള്‍........
എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന ചിതയിലും 
ആര്‍ക്കെന്നോ എന്തിനെന്നോ ഇല്ലാതെ 
വെറുതെ മോഹിക്കുന്ന  ഒരു ഹൃദയം ..!! 
വെന്തു നീറുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ 
നിലയ്ക്കാത്ത  സ്പന്ദനവും 

No comments:

Post a Comment